تاریخچه انرژی اتمی در ایران بر می گردد به قبل از انقلاب که در آنزمان رژیم سابق برای دستیابی به فن آوری انرژی هسته ای فعالیت ها و اقداماتی را آعاز نمود . ایران مانند سایر ملل در آنزمان بر طبق قوانین بین المللی حق و اجازه استفاده از انرژی هسته ای را  در محدوده برنامه های صلح آمیز داشتند و البته از نظر حقوق بین المللی هنوزهم شامل این حقوق میباشند که میتواند برای دستیابی به انرژی اتمی اقدام نماید . در زمان شاه ایران با دستیابی به تکنولوژی هسته ای به قعالیت های خود در این زمینه همچنان ادامه میداد . بعد از انقلاب مدتی در ادامه کار وقفه ایجاد شد تا اینکه جمهوری اسلامی دوباره دنبال کار را گرفت. حالا باید دید که چگونه است که امروزه جمهوری اسلامی با مخالفت جهانی مواجه میشود و قصد آن است که ایران را به سازمان ملل بکشانند و به تبلیغات بسیار منفی آن را بر کشور تحمیل نمایند؟ از کمیته 35 نفری رسیدگی به مسئله ایران که در ژنو برگزار شد تنها یک کشور رای موافق ولی 22 کشور رأی مخالف و 12 کشور رأی ممتنع دادند . این کمیته با غنی سازی اورانیوم در ایران مخالفت کرد و تصمیم گرفت که سازمان ملل باید در مورد ایران تصمیم بگیرد .

  انررژی هسته ای " مسأله ملی " میشود!

 این بار جمهوری اسلامی با برنامه ای وسیع بمیدان امده است اول آنکه با تبلیغات و سر و صدا وغوغا میخواهد موصوع قن آوری انرژی هسته ای را بصورت یک " مسأله ملی " در آورده و با تهیج مردم بآن میکوشد که بزعم خود مردم را در این بازی خطرناک بین المللی در پشت سر خود قرار دهد . و در برابر کشور های غربی  به عزض اندامهای بی پشتوانه خویش ادامه دهد .  دوم اینکه باز بزعم خود بدین وسیله موصوع آزادی ، دمکراسی و حقوق بشر در ایران را ماست مالی و فراموش شده نماید .   

هاشمی رفسنجانی در خطبه های نماز جمعه هفته قبل می گوید اگر از این فرصت دست برداریم به ملت ایران خیانت کرده ایم و از ما در تاریخ به عنوان یک توافق ننگین همچون قرارداد ننگین ترکمنچای و قرارداد 1919 وثوق الدوله یاد خواهد شد. نکته ای را که رفسنجانی نمی خواهد بگوید این است که اکثر قراردادهای رژیم آخوندی ایران ضد منافع ملی ایران و جزء قراردادهای ننگین محسوب می شوند. قرار داد الجزایر که به مطالبات امریکا موقتاً پایان داد نمونه بسیار خوبی از یک چنین قراردادهای ننگین است که از طرف این رژیم ضد مردمی و ضد ملی و با امضاء یک عنصر جاه طلب یعنی بهزاد نبوی انجام شد که به اعتراف خود او نام من با امضاء این قرارداد ننگین در تاریخ در ردیف قرارداد وثوق الدوله و قرار داد 1919 خواهد بود، و شاید نداند که قرارداد ننگین ترکمنچای هم با اشاره و تشویق آخوندهای زمان جنگ با روس و بعد از ان شکست مفتصحانه که منجر به امضای قرارداد ننگین ترکمنچای شد، صورت گرفت . آنجا هم آخوندها یک ملا را برای امضاء به جلو فرستادند .

رژیم آخوندی 27 سال است که منافع ملی مردم ایران را در جهت حفظ منافع و بقای خود قربانی کرده است . ملت شریف ایران باید بداند و آگاه باشد که منافع ملی مردم ایران همیشه با منافع رژیم آخوندی در تضاد بوده است و این تضاد در همه حال به نفع رژیم آخوندی و بقای آن حل شده است . تداوم این رژیم یعنی درخطر قرارگرفتن منافع ملی مردم ایران از درون و از بیرون، ادامه این سیطره یعنی چپاول و مصادره ثروت های ملی در درون و تاراج ثروت های ملی با عقد قراردادهای ننگین و تحمیلی خارجی و بر باد دادن حیثیت و شرافت و انسانیت یک ملت با فرهنگ در صحنه جهانی .

جالب اینجا است یک چنین رژیمی با چنین کارنامه سیاهی که فاقد اعتبار و اعتماد جهانی است وضعیت خود را با زمان ملی شدن صنعت نفت و رهبر خردمند آزادی خواه و دمکرات و میهن پرست آن مقایسه و مشابه می کند. گستاخی را بنگرید که یک رژیم آخوندی سراپا آلوده به  فساد خود را با پاکیزه ترین و با فضیلت ترین حکومت آزادی خواه و دمکرات ترین دولت مردمی تاریخ معاصر ایران و رهبر فساد ناپذیر آن دکتر محمد مصدق مقایسه می کند. زهی بی شرمی! اینها مثل اینستکه فراموش کرده اند که ملی گرائی و ملی بودن را به فحش تبدیل کردند   و به درو دیوار مملکت شعارنوشتند که ما از ملیون سیلی خوردیم، ملی گرایی ضد اسلام است و " رهبرشان هم مسلمان نبود ". حالا چی شده که یکباره از ملی گرائی و رهبری دکتر مصدق تجلیل می شود و شب و روز در بوقهای تبلیغاتی خود صداهای ایران، ایران و سرود ای ایران و شعار های ملی گرائی بلند است. نکند می خواهند از احساسات ملی و وطنی مردم همانند باورهای دینی آنها استفاده ابزاری کنند.

 ولی این جکومت واپسگرا باید باور کند که دیگر خیلی دیر شده است . آنها نه تنها نمی توانند ازاحساسات ملی مردم بلکه از باورهای دینی مردم هم دیگر نمی توانند استفاده ابزاری نمایند . مدتهاست مردم ایران دیگر به این گروه سودجو و غارتگراعتماد نمی کنند و کوچکترین اعتباری در بین ملت ندارند. نه تنها اعتماد و اعتباری در بین ملت خود  بلکه در صحنه  جهانی و بین المللی هم مورد اعتماد و با اعتبار نیستند  .

در پایان یکبار دیگرباید  تاکید داشت

که داشتن فن آوری هسته ای و انرژی اتمی حق قانونی و طبیعی ما است و ما باید در اولین فرصت از این حق  مسلم استفاده کنیم. اما از آنجائیکه رژیم جمهوری اسلامی به طور مستمر در طول 27 سال گذشته منافع قشری و آخوندی خود را برای بقا و ماندن در قدرت مقدم بر منافع ملی ایران و حتی صلح جهان قرارداده است و با ندانم کاریها و فعالیت های ضد ملی و ضد مردمی و ضد انسانی خود در ایران و جهان شهرتی به درستی غیر قابل اعتماد و اعتبار بوجود آورده است. و از آنجائیکه تصمیم های این رژیم در جهت بقا و منافع خود و نه ملت بوده است و هرگز رأی و نظر افراد صاحب نظر خیرخواه، دلسوز و روشنگر و بالاخره قاطبه ملت ایران را در نظر نگرفته لذا ما بدینوسیله از ملت شریف ایران می خواهیم بخاطر منافع واقعی ملت ایران و در جهت احترام به جامعه جهانی و صلح جهانی با تعلیق درآوردن غنی کردن اورانیوم تا اطلاع ثانوی موافقت کند. این تصمیم در دراز مدت به نفع منافع ملی مردم و مملکت ماست و ما به آن باور داریم.

ما به هوشیاری ملت شریف ایران ایمان داریم و اعتماد داریم که این ملت منافع واقعی وملی خود را درشرایط موجود تشخیص میدهد  و بخوبی میداند که منافع ملی مردم ایران ازمنافع حاکمیت مستبد رژیم موجود فرسنگ ها فاصله دارد .

پبروزی نهائی از آن ملت ایران خواهد بود!

5 ماه اکتبر 2005